Huurdersverhalen

Profiel

Mevrouw Bosman

Mevrouw Bosman is een van de eerste bewoonsters van ons complex aan de Lekkenburg. 37 jaar geleden hebben wij deze flat opgeleverd, maar sindsdien is er veel veranderd! Mevrouw Bosman weet daar alles van. “Ik heb zoveel meegemaakt hier.” vertelt ze. “Toen ik hier 37 geleden kwam wonen, waren er heel veel jonge stellen! We hadden veel contact met de buren en het was erg gezellig.” 


Winkelcentrum Bloemendaal & Lekkenburg

"In 1967 ben ik naar Nederland gekomen voor de liefde. Mijn man was de zoon van mijn moeders vriendin, zo hebben we elkaar leren kennen. Mijn moeder woonde vroeger in Nederland, maar is toen verhuisd naar Hongarije. Gelukkig heeft ze altijd contact gehouden met vrienden en familie in Nederland. Ik heb zelf in Hongarije gewoond tot ik ging trouwen. We wilden alles volgens het boekje doen, dus eerder mocht ik niet naar Nederland."

Ze wijst naar twee oude trouwfoto's die aan de muur hangen in de gang. "Die linker foto is genomen in Hongarije, we zijn daar eerst voor de wet getrouwd. De rechter foto ernaast is gemaakt in de Gouwe Kerk, toen we trouwden voor de Nederlandse wet."

"Ik woonde eerst tegenover het oude Groene Hart Ziekenhuis. Daar heb ik uiteindelijk 30 jaar in de linnenkamer gewerkt! We hadden daar een fijn huisje waar we heerlijk hebben gewoond. Maar ik moest wel wennen aan al die Hollandse gewoontes! We moesten bijvoorbeeld om 18.00 uur eten? Dat is in Hongarije anders. Ook belde mijn schoonmoeder eerst voordat ze langs kwam, om te kijken of het wel kon. Maar in Hongarije loop je gewoon bij iemand binnen! Daar hoef je toch niet voor te bellen? En al die lunchpauzes, koffiepauzes, theepauzes.. ik dacht: ik drink koffie wanneer ik wil! Maar zo werkt het niet, haha."

Ze schenkt ondertussen een lekker kopje koffie in. Mét een schepje suiker. Ze zet een kopje met schotel op tafel en pakt twee vanille-chocolademuffins voor erbij. Ook keurig op een schoteltje.

"Ik weet nog toen ik tegenover het oude ziekenhuis woonde, er een vrouw in een witte jas naar mij toeliep. Of ik daar zou willen werken? Ik sprak nog slecht Nederlands, maar ik wilde graag leren, dus de dag erna kon ik beginnen! Ik heb toen leren lezen in de linnenkamer. Daar ben ik na al die jaren nog dankbaar voor."

Ze lacht en drinkt haar kopje koffie leeg. Als ik het huis rond kijk is het zó netjes, alles is opgeruimd en het is schoon. "Toen we hier net kwamen wonen was dat wel anders. Het nieuwe winkelcentrum werd ook gebouwd en overal was zand! Er moest binnenin de flat ook nog veel gebeuren. Ik kan me zelfs herinneren dat twee jonge huurders de trappenhal hebben geverfd!"

Ze is zelf ook tot in de puntjes verzorgd. "Ik ga elke vrijdag naar de kapper, dat doe ik al 40 jaar! In Korte Akkeren zit mijn kapster, maar inmiddels heeft haar dochter het overgenomen. Ze heeft mij ook overgenomen zeg ik altijd! Ze haalt me op vrijdag altijd op, want het is voor mij te ver om er zelf naartoe te gaan. Gelukkig doet ze het graag."  


Keuken

"De keuken hebben we zelf geplaatst. Er stond een klein keukentje met weinig kastruimte, dus hebben mijn man en ik toestemming gevraagd om zelf een keuken te plaatsen. We moesten het wel zelf betalen, maar het was zo geregeld! Ik ben er nog steeds heel blij mee." 

"Ik woon hier nog steeds fantastisch, al mis ik soms de mensen van 37 jaar geleden. Toen waren we allemaal nieuw en was er onderling meer een band. Maar tijdens de nieuwjaarsviering laatst, die beneden in de hal door Mozaiek werd georganiseerd, heb ik met veel mensen gesproken. We gaan zelfs met elkaar koffie drinken in het nieuwe buurthuis – als dat klaar is."


Woonkamer

Zou je het leuk vinden als we ook bij jou langskomen? Stuur dan een mailtje naar communicatie@mozaiekwonen.nl of bel naar (0182) 69 29 69 



Profiel

Henk Marcus (70)
Geboorteplaats: Ederveen
Beroep: was bedrijfsleider weg- en waterbouw, is nu voorzitter bewonersvereniging Savelberghof
Levensmotto: ‘Een prettig leven voor iedereen’
Favoriete plek in de wijk: ons appartement, heerlijk rustig en riant!

Samen gefikst: de Savelbergtuin

Het regent zacht als bewoners van wooncomplex Savelberghof aan het werk gaan met medewerkers van Mozaïek Wonen. Ze knappen samen een hoek in de tuin van zorgcentrum Savelberg op. Het is een van de projecten in het kader van de Dag van het Huren die dit jaar was op 12 oktober.

"We steken jaarlijks graag onze handen uit de mouwen op deze speciale dag," vertelt Marloes Kraan van Mozaïek: "Onze collega's zijn vandaag bezig op de Erasmushof in Bodegraven en op andere plekken hier in Gouda. Zo wordt het pad achter de Herenstraat opgeknapt."

Hard nodig

"Dit is de beste plek voor het voorjaarszonnetje, en 's zomers juist vanwege de schaduw",  vertelt Savelberghof-bewoner Bert Keij. "Wij ontmoeten hier elkaar en de bewoners van het zorgcentrum." Voorzitter van de bewonersvereniging Henk Marcus vult aan: "Deze hoek moest hoognodig aangepakt worden. Het terras was te klein en de border ernaast liep vol als het regende." Samen dienden ze een uitgewerkt plan in bij Mozaïek Wonen.

Aangenaam verrast

Henk Marcus: "We zijn de beste buren hoor, maar dit is wel de tuin van de Savelberg. Dus daar gingen we ook langs. Toen de directrice hoorde dat Mozaïek zou helpen, was ze meteen voor. Ik was aangenaam verrast dat het zo makkelijk ging. We zijn ontzettend dankbaar voor dit paradijsje!"

Kleurrijk
Eerder kreeg het terras al extra tegels. Nu verhogen ze samen de border en leggen het nieuwe schelpenpad ernaast. "Daarna zijn de dames van de Savelberghof aan de beurt met bollen en violen planten voor het voorjaar. En dan het kleurrijke perkgoed, voor een vrolijke zomer."

Mozaïek Wonen bedankt alle huurders die meegeholpen hebben tijdens de Dag van het Huren 2019!

Dag van het Huren 2019.jpg


Profiel

Karin Bugter
Leeftijd: 55
Beroep: Was orthopedagoog, nu vrijwilliger in het Streekarchief 
Geboorteplaats: Amsterdam
Levensmotto: ‘Zorg goed voor je buurt’
Favoriete plek in de wijk: Mijn eigen huisje en de Chocoladefabriek

Groen tegen troep

"Er groeide hier alleen Japanse duizendknoop, manshoog. Dat nodigde uit afval te dumpen." Karin Bugter steekt een dorre plag weg langs de Poorttuin. Deze 'tuin' is een poort waardoor de bewoners van Gemiva en buurtgenoten doorsteken van de IJssellaan naar de Karnemelksloot. "Wie wil er nou door zo'n vuilnisbelt? Daarom had ik een zwerfafvalpas aangevraagd."

Buitenkans

"Vorig jaar hoorde ik van de Dag van het Huren en diende een aanvraag in voor de poort. Op die dag kwamen medewerkers van Mozaïek ons helpen. Die hebben staan beulen! Een hele rij tegels eruit en verse aarde erin. Er was zelfs budget voor planten. Het was zo'n buitenkans. Nu krijgen we steeds te horen hoe leuk het is."

Poorttuin

Het initiatief is besmettelijk: er zijn meer mensen in de poort aan het tuinieren geslagen. "Ja, zoiets moet je vooral doen als je je buurt niet zo goed kent. Maar je moet er wel aan blijven werken, want: troep trekt troep aan." Of ze nog een keer een aanvraag indient? "Nou, een leuke bank zou in die hoek nog wel passen!"


Afbeelding KvM 11 september 2019.JPG
Van links naar rechts: vrijwilligers Maureen, Karin, Ed en Willy

'Groene gezelligheid in de Futseltuin'

Profiel
Alexandra Cornelisse
Leeftijd: 70 jaar
Beroep: oud-hovenier (tuiniert altijd zonder gif!)
Geboorteplaats: Soest
Levensmotto: Niet enkel klagen, maar dan ook wat doen (want ik klaag heus weleens)
Favoriete plek in de wijk: de Futseltuin natuurlijk!

In Korte Akkeren groeit en bloeit sinds 2015 de Futseltuin, achter het Filmhuis. “De Gemeente vroeg ons iets voor dit plekje naast de parkeerplaats te verzinnen,” vertelt oud-hovenier Alexandra Cornelisse. Samen met actieve buurtbewoner Onno Hekking toverde ze het rommelige terrein om tot buurttuin.

Met een graafmachine werd een ‘futselberg’ gebouwd. Daar spelen de buurtkinderen graag met takken en gras. Onderaan de berg verbouwt iedereen die dat wil groente en fruit. “We delen de oogst,” legt Onno uit: “Als iedereen één stukje tuin bijhoudt, is het onderhoud zo voor elkaar en kunnen we samen genieten van de opbrengst. En dat zijn niet alleen aardbeien of pompoenen, maar óók gezelligheid.”

Hulp is welkom
“Iedereen draagt zijn steentje bij,” gaat Alexandra verder. “Zo is de Futseltuin er ook gekomen: kinderen zaaien veldbloemen, liefhebbers poten aardappelen en anderen helpen met riet wegsnijden.” Alle hulp is welkom. “Onze composthoop is laatst in rook opgegaan, dus we zoeken nog kliko’s van omwonenden die we soms mogen vullen. Dat zou hartstikke fijn zijn.”

Oogst
Dus iedereen met groene vingers of een te kleine tuin: meld je aan bij de Futseltuin. “En heb je een tuinplant over, dan kan die hier terecht,” vult Onno aan. “Zet hem er wel zelf even in!” Werk jij ook mee in de Futseltuin? Dan geniet je extra van de oogst die wordt gedeeld op de aanstaande burendag (28 september).

Je bereikt de Futseltuin op Facebook en via: futseltuin@gmail.com.

Alexandra Cornelisse (in het paars) en Onno Hekking met vrijwilligers Holly Mellor (oranje T-shirt, die haar snijbiet kwam checken) en Saskia Timmerman (grijs vest, die op de koffie kwam).

'Twee heel tevreden mensen'

Profiel
Naam: Meneer en mevrouw Vos
Leeftijd: 80+
Beroepen: postbezorger (meneer Vos), huishoudelijke hulp en naaister (mevrouw Vos)
Geboorteplaats: Rotterdam (meneer Vos) en Gouda (mevrouw Vos)
Levensmotto: Zoals het klokje thuis tikt…
Favoriete plek in de wijk: De eigen tuin met schuur

Ze zijn dit jaar 57 jaar getrouwd en al ruim 50 jaar wonen ze heel tevreden op hetzelfde adres. “We kregen destijds een nieuwbouwwoning aangeboden, maar iemand die liever in de polder woonde, stelde woningruil voor,” vertelt mevrouw Vos. 

'“Toen we deze benedenwoning zagen was ik verkocht. De Beatrixschool zat aan de overkant en de kleuterschool hierachter.” Dat kwam goed uit, met drie kinderen. “We hadden het goed met elkaar hier”, vervolgt ze. “Met de buren hielden we de boel netjes. Kijk, ik heb het reglementenboekje nog. Je mocht na tienen ‘s ochtends je matten niet kloppen. En geen vlagvertoon aan de voorkant.” Meneer Vos gniffelt: “Dat betekent: geen wasgoed laten wapperen!”

Heel veel klokken
Die tijden zijn voorbij. Maar in de sfeervolle woning van de familie Vos tikt de tijd lustig voort, met hun verzameling klokken. Een hobby die ze samen delen. “De meeste zijn Friese staartklokken en Zaanse klokken”, vertelt meneer Vos. “We hebben er zowat 300. Nee, nu komen er geen meer bij. Hoewel: heel soms nemen we nog een kleintje mee, als we een aparte tegenkomen.” Mevrouw Vos heeft zo meer aandacht voor haar andere hobby: handwerken. Op dit moment breit ze smoothie-mutsjes voor het Nationaal Ouderenfonds.

Meneer en mevrouw Vos in hun woning

'We passen hier op elkaar'

Profiel
Naam: Lies Balk
Leeftijd: 37
Beroep: Wat ik allemaal doe, hou ik liever privé
Geboorteplaats: Bodegraven
Levensmotto: Pluk de dag, het kan zo voorbij zijn
Favoriete plek in de wijk: Voor mijn deur, waar de stoeltjes staan en de buurtjes aan kunnen schuiven, natuurlijk!

Als je de Zeeheldenbuurt in Bodegraven inloopt, zie je overal stickers van Whatsapp buurtpreventie. 'Dat is onze alarm-app,' legt Lies Balk uit, 'Daar zijn we mee begonnen in 2015 en inmiddels zijn er 100 buren op aangesloten. Er waren wat inbraken geweest en laatst zelfs een ernstig misdrijf. Dat was heel heftig. Buren die anders weinig contact zochten, kropen daardoor meer uit hun schulp. Nu zijn we meer betrokken, hechter met elkaar.'

Kletsapp
Lies is een van de beheerders van de alarm-app. 'Als je met zóveel mensen in zo'n groep zit, moet je die wel beheren. Gelukkig hebben we ook een "kletsapp". Voor dingen als: wie heeft er nog koffie? Of, heb jij nog plek in je groene bak?' Ze lacht hartelijk. 'Maar we passen hier op elkaar, hoor. De buurvrouw gaat drie weken op vakantie en ik hou een oogje in het zeil. Zelf heb ik een timer op de lamp in mijn huiskamer, kan de overbuuf naar binnen kijken als ik 's avonds even weg ben.'

Lekker buiten
Lies is enthousiast over haar gezellige buurt, waar ze zes jaar heel tevreden woont. Het is een gemengde buurt, met gezinnen en jonge mensen, maar ook met ouderen. 'Als het zonnetje schijnt, zitten we lekker buiten. Zie je die stoeltjes al staan?' lacht ze. 'En als je 's ochtends al iedereen gedag zegt, gaat iedereen daar de hele dag in mee.' Ze verheugt zich op het buurtfeest in september, waarvoor ze met vier anderen druk aan het organiseren is. Mozaïek Wonen ondersteunt dit met een bijdrage vanuit het Leefbaarheidsfonds. 'Reken maar dat de hele buurt dan in het zonnetje zit.'

Lies Balk in haar woning.

“Sociale contacten, daar draait het om!”

Profiel
Naam: Frits de Moree
Leeftijd: bijna 80
Beroep: plateelschilder
Geboorteplaats: Gouda
Levensmotto: altijd positief blijven
Favoriete plek in de wijk: het centrum van Korte Akkeren

Frits de Moree is geboren en getogen in Korte Akkeren in Gouda. “Ik zou nergens anders willen wonen”, vertelt hij.
Zijn appartement in De Akkerborch bevalt uitstekend. “Je zit hier ideaal.”


De tafel aan het raam is zijn favoriete plekje. Daar heeft hij fijn uitzicht op de bedrijvigheid bij de winkels. Als het lekker weer is, verruilt hij dat plekje voor een van de bankjes aan de overkant, bij het gezondheidscentrum. “Even een praatje maken met buurtbewoners. Dat doe ik graag. Veel mensen kennen me. Sociale contacten, daar draait het om hoor, zeker als je ouder wordt.”

Meepraten
Maar liefst 40 jaar was hij actief in bewonerscommissies van Mozaïek Wonen. In deze commissies praten huurders mee over onderhoud van woningen, verhuurzaken en leefbaarheid. Helaas laat zijn gezondheid het niet meer toe en heeft hij de knoop doorgehakt om ermee te stoppen. “Dat viel best zwaar, ik heb het altijd graag gedaan. Hier in De Akkerborch vormde ik een commissie met Ben Revet en Gerard van Eijsden, zij gaan nu samen verder. Op ons verzoek zijn er dingen verbeterd, zoals een hek bij de parkeerplaatsen en een galerijvloer waar je makkelijker met je rolstoel overheen kunt.”

Verbeteringen

Vele jaren was Frits de Moree ook lid van het wijkteam en flatconciërge. “Bewoners klopten bij mij aan als er een lamp of deur kapot was. Dan kwam ik in actie. Je had meer contact met elkaar, dat is nu minder. Wel is er veel verbeterd in de buurt, er zijn goede woningen gebouwd en bestaande woningen zijn opgeknapt. Dit appartement bijvoorbeeld, is heerlijk. Het is ruim, met een fijn balkonnetje en een lift. Nee, wij hoeven hier nooit meer weg.”

Frits de Moree en zijn partner Audrey Molenaar op hun vaste stek aan het raam.